Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Każdego roku 11 lutego Kościół Katolicki obchodzi Światowy Dzień Chorego. Święto to ustanowił Jan Paweł II 13 maja 1993 roku. Być może dla wielu jest to dzień przemyśleń i zadumy nad ludzkim życiem, cierpieniem i chorobą. Od początku istnienia człowiek nieustanne boryka się z wieloma problemami, wobec których jest bezradny Jedną z nich jest cierpienie, choroba, starość, można powiedzieć, że są to nieodłączne towarzyszki ludzkiego życia. Analizując historię widzimy, że ludzie patrzyli na nie w różnoraki sposób. Człowiek dotknięty czy to cierpieniem, czy chorobą zwykł zadawać Bogu pytania pełne wyrzutu: Dlaczego Bóg pozwala, abym to ja właśnie cierpiał? Jaki jest cel mojego cierpienia? Te pytania mimo ogromnego postępu medycyny są dziś niezwykle aktualne. Cierpienie, choroba, starość zawsze pozostają konfrontacją człowieka z samym sobą. Człowiek wówczas zdaje sobie sprawę z kruchości życia, oraz ogarnia go lęk. Człowiek chory czuje się samotny, wydaje mu się ze nikt i nic mu już nie pomoże. Często traci nadzieje i brakuje mu perspektyw na przyszłość. Taka postawa człowieka bardzo często prowadzi do zakwestionowania tego wszystkiego, co łączy się z wiarą [1].

Jan Paweł II mówił o cierpieniu, że jest to księga niepisana, która może być odczytana poprzez dzieje poszczególnego człowieka. Doznawanie cierpienia należy przede wszystkim do fundamentalnych doświadczeń naszego życia. Chyba nie ma człowieka, któremu nie towarzyszyłoby cierpienie. Analizując nauczanie Papieża Polaka trudno znaleźć, jednoznaczną definicję, czym jest cierpienie człowieka. Ukazuje on raczej cierpienie jako fakt ludzkiego życia. Wielokrotnie przypominał, że jest to rzeczywistość, która trwa od tysięcy lat. Cierpienie istniejące w świecie inspiruje do pytania o jego sens. Jest ono przede wszystkim wielką tajemnicą Boga. Jan Paweł II podkreślał, że dzięki Jezusowie Chrystusowi człowiek może zrozumieć sens cierpienia. Ponieważ dopiero Chrystus w pełni objawił człowiekowi jego wielkość i godność. W Zbawicielu człowiek może odnaleźć odpowiedz na liczne pytania o sens życia, tym samym o sens choroby, czy cierpienia. Jezus Chrystus przez swoją mękę i śmierć nadaje ludzkiemu życiu zupełnie nowy sens. Wprowadza cierpienie w nowy wymiar i nowy porządek. Cierpienie człowieka zostało związane z miłością, która tworzy dobro wyprowadzając je również ze zła. Jeśli zatem Chrystus dokonał dzieła Odkupienia przez krzyż, jeśli cierpiał za człowieka i dla człowieka, to każdy człowiek jest wezwany do uczestnictwa w tym cierpieniu, przez które także każde ludzkie cierpienie zostało dokupione [2].

Przypis

1. Por. D. Czapiński. Cierpienie, choroba i starość w życiu chrześcijanina. W: Wyznawać wiarę dzisiaj. Katecheza dla dorosłych na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego. Red. S. Łabendowicz. Sandomierz 1999 s. 387.

Por. M. Graczyk. Cierpienie. W: Jan Paweł II. Encyklopedia nauczania moralnego. Red. J. Nagórny, K. Jeżyna. Radom 2005 s. 112-117.

Fot. http://www.sxc.hu

Tekst: Ewelina Bal, absolwentka teologii oraz Studiów Komunikowania Społecznego i Dziennikarstwa KUL, doktorantka KUL.