Święta Rodzina z Nazaretu - Pomia.pl - Portal Pozytywnych Treści
reklama
Witaj, życzymy dobrego dnia, dziś 4 Sierpień 2020    |    Pamiętaj o życzeniach imieninowych dla: Dominika, Jan, Protazy
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 


Święta Rodzina z Nazaretu prowadziła skromne życie w otoczeniu najbliższych, pracując w pocie czoła na codzienny chleb. Na rytm ich życie składały się: modlitwy w synagodze, obrządki licznych świąt religijnych judaizmu. Zewnętrze życie Świętej Rodziny nie różniło się w żaden sposób od izraelskich rodzin w tamtej epoce. Całe ich życie było skupione na Bogu. Bóg był w tej rodzinie w centrum.

Jan Paweł II w Adhortacji Familiaris Consortio napisał, że Święta Rodzina jest pierwowzorem i przykładem wszystkich rodzin chrześcijańskich. Rodzina, jedyna na świecie, ta, która wiodła nieznane i ciche życie w małym miasteczku palestyńskim; która doświadczyła ubóstwa, prześladowań, wygnania; która wielbiła Boga w sposób nieporównywalnie wzniosły i czysty, nie omieszka wspomagać wszystkich rodzin chrześcijańskich, co więcej, wszystkich rodzin świata w wierności codziennym obowiązkom, w przezwyciężaniu niepokojów i udręczeń życiowych, w wielkodusznym otwarciu się na potrzeby innych, w radosnym wypełnianiu planu Bożego.

W zamyśle Bożym zabawienie jest owocem nie tylko śmierci krzyżowej Jezusa, ale także całego Jego życie, również pobytu w Nazarecie z Maryją i Józefem. Co więcej jest to zbawienie które zarazem jest darem i zadaniem, które pobudza współpracę zbawionych ludzi. Wśród pierwszych współpracujących i to na pozycji jedynej i niepowtarzalnej znajdują się Maryja oraz Józef. Podobna współpraca dotyczy również rzeczywistości gestów, zdarzeń, trudnych i radosnych ich życia rodzinnego. Maryja i Józef poddani Opatrzności – planowi Bożemu, rozważając zapowiedzi Pisma Świętego. Nie rozumieli Bożego zamysłu, we wspólne przeżywanej nocy wiary – tak pisał Jan Paweł II w Redemptoris Mater. Uznali Bożą  transcendencję i jej tajemnicę. Zaakceptowali ubóstwo. Józef zaakceptował rzeczywisty charakter swojego ojcostwa (Łk 2, 49). Maryja zaakceptowała macierzyństwo (Mt 12, 50).

Święto Świętej Rodziny z Nazaretu po raz pierwszy zostało ustanowione 4 listopada 1684 roku w Kanadzie Novum tego święta wywołało sprzeciw we Francji, która go nie przyjęła i jednocześnie nie pozwoliła na rozpowszechnianie się w innych krajach. Święto zostało na stałe wprowadzone do liturgii przez papieża Leona XIII. W dniu 20 XI 1890 wydał on dekret aprobujący „kult czci zwrócony ku Rodzinie Świętej”. Natomiast w liście Neminem fugit z 14 czerwca 1892 roku Papież Leon XIII wskazał na dobrodziejstwa, jakich można oczekiwać dzięki pobożności i związkom ze Świętą Rodziną a więc: postęp w miłosierdziu, świętość obyczajów, atmosferę pobożności. Leon XIII był pierwszym, który wskazał na małżeństwo jako miejsce uświęcania, uzupełniając wielowiekowy brak spojrzenia na rodzinę, jako na miejsce postępu duchowego i służby w Kościele.

 

Wykorzystano:

Słownik małżeństwa i rodziny. Warszawa: Wyd. Akademii Teologii Katolickiej; Łomianki, „Fundacja Pomocy Rodzinie” 1999.

Jan Paweł II. Adhortacji Familiaris Consortio. http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/adhortacje/familiaris.html.

Jan Paweł II. Redemptoris Mater. http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/encykliki/r_mater_1.html.

Fot. http://www.sxc.hu

Tekst: Ewelina Bal, absolwentka teologii oraz Studiów Komunikowania Społecznego i Dziennikarstwa KUL, doktorantka KUL.

 

reklama
 
 

© 2011-2015 POMIA.pl Portal Pozytywnych Treści - Wszystkie prawa zastrzeżone