Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem - Pomia.pl - Portal Pozytywnych Treści
reklama
Witaj, życzymy dobrego dnia, dziś 24 Maj 2019    |    Pamiętaj o życzeniach imieninowych dla: Joanna, Zuzanna, Milena
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Zwyrodnienie plamki żółtej zwane inaczej zwyrodnieniem plamki związanym z wiekiem (AMD) jest postępującą chorobą oczu, najczęściej występującą w społeczeństwie po 50 roku życia. Na całym świecie liczba chorych sięga blisko 50 mln osób. W związku ze starzeniem się społeczeństwa problem AMD narasta, a schorzeniem tym zagrożonych jest ok. 10% osób nawet już po 45 roku życia.

Plamka żółta to niewielkich rozmiarów punkt na siatkówce oka ludzkiego, odpowiadający za najostrzejsze widzenie z którego korzystamy podczas czytania, prowadzenia pojazdu oraz w wielu innych przypadkach, kiedy wykonywane czynności życiowe człowieka wymagają perfekcyjnego, ostrego widzenia. Skutkiem choroby AMD jest uszkodzenie części centralnej siatkówki oka, czyli tzw. plamki żółtej. Prowadzi to do pogorszenia jakości wzroku, ubytków lub nawet całkowitej utraty widzenia centralnego. Chory nie może wtedy czytać , rozpoznawać twarzy i rozróżniać kolorów.

Świat okulistyki od lat zadaje sobie pytanie jakie są przyczyny powstawania choroby AMD? Niestety nie są one do dziś dokładnie znane. Wydaje się jednak, że znaczenie ma wiek, tryb życia oraz forma odżywiania:

- wiek – zgodnie z opinią wielu specjalistów z dziedziny okulistyki zwyrodnienie plamki żółtej jest główną przyczyną utraty wzroku u ludzi powyżej 50 roku życia. Choroba ta dotyczy ok. 10% osób w wieku 60-75 lat i 20-30% osób w wieku ponad 75 lat;

- palenie tytoniu- nikotynizm to poważne „źródło” wolnych rodników. Palacze aż 6-krotnie częściej zapadają na zwyrodnienie plamki żółtej związanej z wiekiem. Na uwagę zasługuje fakt, że na AMD narażone są także i te osoby, które paliły w przeszłości. Dopiero po 20 latach od zaprzestania palenia ryzyko spada do poziomu cechującego osoby niepalące;

- płeć żeńska jest bardziej podatna na AMD niż płeć męka;
- rasa biała – prawdopodobieństwo występowania choroby AMD jest zwiększone;
- czynnik dziedziczny – w przypadku osób, których bliscy krewni chorowali na AMD, ryzyko rozwoju choroby jest większe;
- schorzenia układu sercowo-naczyniowego np. nadciśnienie tętnicze;
- osoby narażone na intensywne światło;
- otyłość, nieodpowiednia dieta;
- niedobór przeciwutleniaczy np. witaminy C, E, cynku, miedzi, selenu, luteiny, zeaksantyny, transresweratrolu.

Kolejnym pytaniem na które warto odpowiedzieć, to jakie są objawy AMD?

Wczesne stadium rozwoju w znacznej mierze przebiega niezauważalnie. Można je wykryć jedynie podczas wizyty u lekarza okulisty poprzez badanie dna oka przy rozszerzonej źrenicy. Wraz z postępem choroby osoba z AMD może zwrócić uwagę na pogorszenie widzenia prowadzące do widzenia prostych linii jako linii falistych, zniekształconych oraz na postępujące trudności w czytaniu. Często w centrum pola widzenia powstają ciemne plamy lub tzw. „ślepe strefy”, a twarze osób stojących na wprost są niewyraźne.

Jak przeciwdziałać rozwojowi choroby AMD oraz wspomagać wzrok w celu utrzymania dobrej kondycji?

Systematyczny wzrost liczby chorych na AMD sprawia, że intensywnie poszukuje się nie tylko metod zapobiegania chorobie, ale także nowych sposobów leczenia rozwiniętych postaci AMD. Pomimo braku znajomości przyczyn powstawania AMD wiadome jest że czynniki genetyczne oraz środowiskowe odgrywają tu ważną rolę. Najważniejszą kwestią w prewencji AMD jest przestrzeganie podstawowych zasad, takich jak:

- zaprzestanie palenia,
- używanie okularów z filtrem,
- przestrzeganie prawidłowego żywienia z uwzględnieniem specjalnych zasad dietetycznych dla osób narażonych na AMD,
- stosowanie suplementów diety, zawierających bogaty skład wysokiej dawki antyoksydantów (luteiny, zeaksantyny) oraz mikroelementów (witaminy C, witaminy E, cynku, miedzi, selenu) oraz kwasów OMEGA-3.

Do najnowszych i na razie najskuteczniejszych metod leczenia AMD, należą metody związane z podawaniem do wnętrza gałki ocznej  iniekcji leków hamujących angiogenezę. Inne polegają na dożylnym podawaniu substancji światłouczulającej i naświetlaniu zmiany laserem o odpowiedniej długości fali, co prowadzi do zamknięcia nieprawidłowych naczyń. Do rzadko stosowanych metod leczenia należą metody chirurgiczne. Są to skomplikowane zabiegi wewnątrzgałkowe.

reklama

Menu

Regiony

Portal

 
 

© 2011-2015 POMIA.pl Portal Pozytywnych Treści - Wszystkie prawa zastrzeżone